باستان شناسان با بررسی ۱۸ پیکره زن از ناحیه میزین، اوکراین، ارتباط جذابی میان ماده و اثر هنری کشف کردهاند. این پیکره های تقریباً ۱۸۰۰۰ ساله که از عاج ماموت تراشیده شدهاند، نشان میدهند که هنرمندان دوران یخبندان آگاهانه ساختار طبیعی درونی عاج ماموتها را در ساختن آثار هنری خود منظور کرده بودند.
میزین روستایی است در شمال شرق اوکرائین و نزدیک با مرز روسیه و بنظر می رسد که این مکان برای انسانهای دوران یخبندان بسیار جذاب بوده است زیرا در میزین و نواحی پیرامون آن دست ساخت های بسیاری از این انسان ها پیدا شده اند.
میزین
اشیاء مورد پژوهش متعلق به گروهی از مجسمههای موسوم به ونوس هستند که عمدتا پیکره های زنانه هستند ومعنای دقیق و هدف از ساختن آنها مدتهاست که مورد بحث قرار دارد. یک تیم بینالمللی از میکروسکوپ با وضوح بالا و مدلهای سه بعدی دیجیتال برای تجزیه و تحلیل دقیق سطوح آثار باستانی از شمال اوکراین استفاده کردند.
کارشناسان تشخیص دادند که هنرمندان باید خطوط داخلی عاج، که اکنون به عنوان خطوط اوون شناخته میشوند، را از نزدیک مطالعه کرده باشند. این الگوهای رشد طبیعی عاجها به عنوان الگو یا راهنما برای طرح های هندسی حک شده در مجسمهها عمل میکردند. خطوط اوون، خطوط رشد غیرطبیعی هستند که در اثر کاهش فعالیت اودنتوبلاستها ( Odontoblast سلولهای تولیدکننده عاج دندان)، مثلاً به دلیل بیماریهای سیستمیک در دوران کودکی، ایجاد میشوند. این خطوط در مقایسه با خطوط رشد طبیعی، پهن تر و کمتر معدنی هستند.
همزیستی طبیعت و صنایع دستی
پژوهش های بر روی این هژده شیئی یافته شده نشان می دهند که عاج برای مردمان آن دوران چیزی فراتر از تنها یک ماده خام بوده است. اینرا طراحی بصری آثار هنری به طور قابل توجهی تحت تأثیر و الهام گرفته از ساختارهای ارگانیک ذاتی این ماده بوده است نشان می دهد.
محوطه میزین همچنین نقطه عطف مهمی در تاریخ هنر اروپا پس از اوج آخرین عصر یخبندان است. در طول به اصطلاح آخرین حداکثر یخبندان، فاصلهای تقریباً ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ ساله وجود داشت که در آن به ندرت پیکره دست ساخت انسانی در اروپا تولید میشد
همانگونه که مجله خبرهای باستان شناسی آنلاین archaeologymag گزارش میدهد، پیکرههای میزین از نخستین نمونههای بازگشت چنین آثار هنری هستند. سبک آنها با سنتهای معاصر در اروپای غربی، که در آنها از ساختارهای داخلی مواد به این شکل استفاده نمی شد، تفاوت قابل توجهی دارد.
حفاظت دیجیتال در زمان جنگ
به سبب جنگ جاری در اوکراین، دسترسی فیزیکی به آثار باستانی اصلی در موزه ملی کیف برای محققان به شدت محدود شده بود. با این حال، دانشمندان با بهره گیری از فناوریهای مدرن اسکن، توانستند دادههای دقیقی را بدون جابجایی غیرضروری اشیاء شکننده گردآوری کنند.
کارشناسانی از اوکراین، نروژ، آلمان و بریتانیا در این پروژه همکاری کردند. مجموعه دادههای دیجیتال اکنون به عنوان منبعی بلند مدت برای پژوهش های باستان شناسی آینده و حفاظت از میراث فرهنگی کار می کنند.
