آب

آیا میدانستید که روزِ ۲۲ مارس از سویِ سازمانِ ملل به نامِ روزِ جهانی‌ِ آب اعلام گشته تا به این مشکلِ موجودِ جهانی‌ مستقیماً اشاره کرده باشند؟

۶۵۰ میلیون نفر در جهان دسترسی‌ مستقیم به آب ندارند و روزانه ۹۰۰ کودکِ زیرِ پنج سال بر اثرِ بیماریهایی که به واسطه نوشیدنِ آبِ ناپاک بوجود میایند، می‌میرند.

۹۰۰ کودکِ زیرِ پنج ساله در روز.

واجب است که در مصرفِ آب مراقب بوده و کنشِ آگاهانه داشته باشیم.

هر روزتان نوروز، نوروزتان پیروز

آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد

مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد

راه دهید یار را آن مه ده چهار را

کز رخ نوربخش او نور نثار می‌رسد

چاک شدست آسمان غلغله ایست در جهان

عنبر و مشک می‌دمد سنجق یار می‌رسد

رونق باغ می‌رسد چشم و چراغ می‌رسد

غم به کناره می‌رود مه به کنار می‌رسد

تیر روانه می‌رود سوی نشانه می‌رود

ما چه نشسته‌ایم پس؟ شه ز شکار می‌رسد

باغ سلام می‌کند سرو قیام می‌کند

سبزه پیاده می‌رود غنچه سوار می‌رسد

خلوتیان آسمان تا چه شراب می‌خورند

روح خراب و مست شد عقل خمار می‌رسد

چون برسی به کوی ما خامشی است خوی ما

زان که ز گفت و گوی ما گرد و غبار می‌رسد

دو گفته زیبا

سرسخت ترین دشمنان آزادی برده هایی میباشند که به آنها خوش میگذرد.

ماری فون ابنر- اشنباخ

Marie von Ebner-Eschenbach

اگر فکر میکنی که خردتر از آن هستی که بتوانی چیزی را دگرگون کنی، بنگر که چگونه میتوانی در اتاقی که پشه ای در آن است بخوابی.

 دالائی لاما

دل چون نهنگ - مولانا جلال الدین بلخی

مرا عاشق چنان باید که هر باری که برخیزد

قیامت‌های پرآتش ز هر سویی برانگیزد

دلی خواهیم چون دوزخ که دوزخ را فروسوزد

دو صد دریا بشوراند ز موج بحر نگریزد

ملک‌ها را چو مندیلی به دست خویش درپیچد

چراغ لایزالی را چو قندیلی درآویزد

چو شیری سوی جنگ آید دل او چون نهنگ آید

بجز خود هیچ نگذارد و با خود نیز بستیزد

چو هفت صد پرده دل را به نور خود بدراند

ز عرشش این ندا آید بنامیزد بنامیزد

چو او از هفتمین دریا به کوه قاف رو آرد

از آن دریا چه گوهرها کنار خاک درریزد

شکار طبیعت آزاده انسان

مطلب زیر را دوستی بسیار گرانقدر برایم فرستاد که مرا بسیار به فکر فرو برد. زیبا و پرمعنا و در بیشتر زمینه ها و موضوع ها قابل مقایسه و پیاده شدنش یافتم و از اینرو اینجا میگذارمش تا شاید کس دیگری را نیز خوش آید.

ﺩﺭ ﻗﻄﺐ ﺷﻤﺎﻝ ﮔﺮﮒ ﻫﺎ ﺭﺍ اینگونه ﺷﮑﺎﺭ می کنند : 

ﺭﻭﯼ ﺗﯿﻐﻪ ﺍﯼ برنده مقداری ﺧﻮﻥ می ریزند ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﯾﺨﯽ ﻗﺮﺍﺭ داده ﻭ ﺩﺭ ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺭﻫﺎ می کنند. ﮔﺮﮒ ﺁﻥ ﺭﺍ می بیند، یخ را به طمع ﺧﻮﻥ ﻟﯿﺲ ﻣﯿﺰﻧﺪ. ﯾﺦ روی تیغه کم کم ﺁﺏ می شود ﻭ ﺗﯿﻐﻪ ی تیز، ﺯﺑﺎﻥ سرد و بی حس شده ﮔﺮﮒ ﺭﺍ می بُرد. 

ﮔﺮﮒ ﺧﻮﻥ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ می بیند ﻭ به ﺗﺼﻮﺭ و خیال این که ﺷﮑﺎﺭ و طعمه ﺧﻮﺑﯽ پیدا کرده ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻟﯿﺲ می زند اما نمی داند یا نمی خواهد بداند که با آن حرص وصف ناشدنی و شهوت سیری ناپذیر، دارد ﺧﻮﻥ ﺧﻮﺩش ﺭﺍ می خورد. 

ﺁﻥ ﻗﺪﺭ ﺍﺯ آن ﮔﺮﮒ زبان بسته ﺧﻮﻥ می رود تا به دست خودش کشته می شود. 

نه گلوله ای شلیک می شود، و نه حتی نیزه ای پرتاب می شود، اما گرگ با همه غرورش سرنگون ميشود.

 طمع، قدرت، تكبر، فخرفروشی، خيانت، جنايت، حب جاه و مقام و احساس بى نيازى و بی مسئولیتی در قبال هم نوع ميتواند هر انسانى را به سرنوشت این گرگ قطبي گرفتار كند.

تعیینِ مرزِ مجازآلاینده برایِ هواپیماها

وسایلِ حمل و نقلِ هوایی در قرارداد‌هایِ مربوط به محیطِ زیستِ پاریس منظور نشده بودند. اکنون سازمانِ بین المللیِ حمل و نقل هوایی میخواهد که مرزِ مجاز نشر آلاینده را برایِ هواپیماها مشخص نماید.

این نخستین بار است که سازمانِ بین المللیِ هواپیماییِ کشوری حدِ مجازِ نشرِ گاز‌هایِ گلخانه ای برایِ هواپیماها را تعیین می‌کند. این خطِ مشی هم برایِ جت‌هایِ کوچک و هم جت‌هایِ بزرگ صدق می‌کند. سازمانِ بین المللی هواپیماییِ کشوری وابسته به سازمانِ ملل میباشد.

هواپیماهایِ نوساخت از سالِ ۲۰۲۰ مشمولِ این مقررات خواهند شد و هواپیماهایِ موجودِ فعلی تا سالِ ۲۰۲۳ فرصت خواهند داشت تا خود را مطابقِ با مقرراتِ نو به روز کنند.

برایِ طرفدارانِ محیطِ زیست مقرراتِ جدید کافی‌ به نظر نمیرسند. آنها خواستار سختگیریهایِ بیشتری هستند به خصوص در موردِ هواپیماهایی که هم اکنون در حالِ پرواز هستند.

شرکتِ هواپیما سازیِ بوینگ اظهار داشت که مایل است خود را با مقرراتِ جدید وفق دهد تا مجوزِ تولید و فروش هواپیماهایش را بدست آورد.

یک خبر جالب برای خانه دارها

آزمایش کنندگان رسمی از سوی نهاد غیردولتی سازمان حمایت از مصرف کنندگان آلمان  Verbraucherzentrale  پس از انجام آزمایشهایی بر روی ماشینهای لباسشویی به این نتیجه رسیدند که در سری نوین این ماشینها که از چند سال است به بازار عرضه میگردند در مقایسه با ماشینهای لباسشویی قدیمی تر از فلزات کمتری استفاده شده و بیشتر این قطعات فلزی جای خود را به همتایان پلاستیکی خود داده اند که هم سبکتر هستند و هم برای تولید کننده ارزانتر تمام میشوند.

نکته منفی این خبر اینستکه این قطعات پلاستیکی در تماس با مواد شوینده یا زودتر میپوسند و یا اینکه قشری از این مواد شوینده را بر روی خود جمع میکنند که محل تجمع بسیار خوبی برای باکتریهاست.

آنها ضمن تاکید بر اینکه مصرف زیاد مواد شوینده بهنگام شستن پوشاک، الزاما مثبت نیست به مصرف کنندگان دو پیشنهاد کردند.

یکی اینکه از مواد شوینده به اندازه کافی استفاده نمایند و نه بیشتر و دوم اینکه دستکم هفته ای یکبار ماشینهای لباسشویی را با درجه 90 بکار بیندازند تا باکتریهای موجود در ماشینها بر اثر حرارت از میان بروند.

چند گفته

این یک واقعیت محض است که همه ما روزی خواهیم مرد ولی این بدان معنی نیست که در دیگر روزهای زندگیمان زنده نیستیم و بایستی منفعل بمانیم  در انتظار همان یکروز آخر بنشینیم.

در بیشتر مواقع زمانیکه در برابر استدلالهایت چیزی برای گفتن نداشته باشند، بگونه ای سخنت را قطع میکنند و کلامت را میبرند تا خود و دیگران مجبور به شنیدن آنها نشوند.

پول خوشبختی نمیاورد مگر اینکه انسان بتواند با آن‌ زمان بخرد

نتایجِ یک پژوهشِ جدید نشان دادند که انسانهایی‌ که کمتر کار میکنند نسبتاً خوشبخت تر هستند. این پژوهش اما چیزِ بسیار مهمی‌ را در نظر نگرفته بود که در پایان این نوشته به آن میپردازم.

اگر بخواهیم خلاصه اش کنیم جوامع غربی دارند به دو گروه بخش میگردند. پرکارها و کم کارها. در گروهِ نخست یعنی پرکارها کسانی یافت می‌شوند که غالباً بدنبالِ دستیابی به موفقیت در پیشهِ  خود هستند و در آخرِ ماه نیز حسابِ بانکیِ خود را نگریسته و آنرا تحسین میکنند. گروهِ دوم کار کمتر می‌کند و آگاهانه از داشتنِ پولِ بسیار زیاد چشم میپوشد و در عوض اوقاتِ فراغتِ بیشتری نیز دارد.

اینرا همه ما هم از پیش می‌دانستیم اما چیزی که پژوهشگرانِ انجمنِ شخصیت و روانِ اجتمایی‌ Society for Personality and Social Psychology (SPSP)  با پژوهش‌هایشان ثابت کردند اینبود که : کسی‌ که به زمان بیشتر از پول اهمیت دهد، خوشبخت تر است و جالب اینجاست که پیوسته گروهِ بیشتری از دسته اول خود را جدا کرده و به دسته دوم میپیوندند.

این میا‌‌ن تنها مادران نیستند که میخواهند نیمه روز کار کنند بلکه مدیرانِ موفق و روسا نیز بیشتر از پیش مایل هستند تا از ارتقاِ درجه چشم پوشیده و وقتِ فراغتِ بیشتری داشته باشند. پژوهش‌هایِ SPSP دلیل و مدرکِ لازم را برایِ نشان دادنِ اینکه مردمان داشتنِ وقتِ بیشتر را با احساسِ رضایت مرتبط میدانند، ارایه کردند. تنها چیزی که در پژوهش‌هایِ اس‌ پ اس‌ پ شگفت انگیز بود، آگاه گشتن بر این امر بود که جنسیت و میزانِ درامدِ آزمایش شدگان هیچ فرقی‌ در نتایج پژوهشهای آن‌ پدید نمیاورد. تنها چیزی که نتایجِ آزمایش‌ها را میتوانست تغییر دهد همانا سنِّ افراد بود. مسن تر‌ها راحت تر از قیدِ پولِ بیشتر می‌گذاشتند و به اوقاتِ فراغت تمایل نشان میدادند.

برایِ انجامِ این پژوهش از پاسخ‌هایِ ۴۶۰۰ داوطلب استفاده شد که میبایست میا‌‌نِ دو سناریو انتخاب میکردند. یکی‌ از پرسش‌ها اینبود که آیا مایلید در یک آپارتمانِ گران زندگی‌ کنید ولی‌ بجایش هر روز زمانِ بیشتری برایِ رسیدنِ به محلِ کارتان در راه باشید یا وارونهِ آن‌؟

با گذشتِ سنّ و برداشتِ آگاهانه تر از محدود بودنِ زمانِ باقی‌مانده برایِ زندگی‌، میزان ارج نهادنِ ارزشِ زمان در مردمان بالاتر می‌رود. اشلی ویلنس Ashley Whillans  یکی‌ از پژوهشگرانی که این آزمایش را انجام دادند می‌گوید : وقتیکه مردم پیرتر می‌شوند، دلشان میخواهد که وقتشان را با چیزهایِ ارزشمند تری نسبت به پول بگذرانند.

تنها ایرادِ جدی که میتوان به این پژوهش گرفت اینستکه این آزمایشات در میا‌‌ن قشری از جامعه انجام گرفته که پیشتر از آنهم  در موقعیتِ مالی و تامینی بهتری نسبت به دیگر اقشارِ جامعه قرار داشت. پیش از این در همین راستا چیز دیگری را هم آورده بودم. ( ن. ک. به  پول تنها زمانی میتواند انسان را خوشبخت کند که انسان ثروتمندتر از دیگران باشد ).  

معلوم نیست که اگر این آمارگیری در میا‌‌نِ طبقه محرومتر انجام میگرفت، آیا باز هم به این نتایج میرسیدیم یا نه‌؟ زیرا رفاه و داشتن حق انتخابهایی از اینگونه هم جزو اقلامیست که انسان باید بتواند از پسِ پرداخت بهایش برآید.