جستجوگر در این تارنما

Friday, 8 July 2011

ناوگان چین و دریاسالار بخارائی پادشاهی میانه – بخش دو

این هیئت  تبعیدی بخارائی  بهمراه  شمس الدین عمر بخارائی و همراهانش بودند که  اسلام  و  نیز زبان فارسی را در این ناحیه از چین گسترش و بسط دادند. شمس الدین عمر پس از مرگ این منصب را برای پسرانش ناصرالدین و حسین که توسط تعلیم و تربیت  خود او به  این مشاغل  آشنا و برآنها  کاملا  مسلط گردیده بودند، به میراث بگذاشت.
بازگردیم به دنبال ماجرای چنگ هه. در سال 1382 میلادی یعنی زمانیکه چنگ هه  یازده سال  بیشتر نداشت چینیها تحت  فرماندهی دودمان مینگ  میخواستند  اراضی اشغال شده خود را  از دست مغولهای متجاوز نجات دهند  پس به یون نان  حمله بردند و آنرا تسخیر نمودند.  چنگ هه بهمراه  دیگران به  اسارت درآمد و او را به دربار شاهزاده  چو دی  که پس از شاه شدن یونگله  نام گرفت، فرستادند. در سن سیزده سالگی او را خواجه نمودند زیرا در دربار دودمان مینگ  بجز از مردان  خانواده سلطنتی  مینگ، کسی را در دربار نگاه  نمیداشتند که خواجه نباشد.
پس از آن  به او فنون رزم و سیاست ورزی  آموختند  که او در هر دوی  این فنون  سرآمد  اطرافیان  خود گشت. یونگله  برای جلوگیری از نفوذ اشراف و شاگردان مکتب  کنفوسیوس  به خواجه گان که در دربارش کم  هم نبودند این فرصت را میداد تا مشاغل و مسئولیتهایی را بعهده گیرند. او حتی لشکری از خواجه گان در اختیار داشت که گرچه بدستور خانواده سلطنتی خواجه  گشته  بودند اما  وفادارانه  برای  او میجنگیدند. چنگ هه که نام اصلی او ماه هه بود در نبردی  اسب خود را از دست داد و پیاده به جنگ پرداخت از همینرو نیز از سوی شاهزاده چودی با نام چنگ هه خوانده شد و این نام بر روی او باقی ماند.
با سن بیست و پنج سالگی او حدود دومتر قد داشت و نیز چاق گشته بود، امری که در نزد کسانیکه پیش از رسیدن به سن بلوغ خواجه گردند، عادی میباشد. صدایش نیز بسیار نازک و تیز بود.
درسال 1402 میلادی چو دی  شاه گشت و این بمعنای گسترش قدرت و اختیارات  چنگ هه بود. در سال 1403 پادشاه  سمت دریاسالاری  را به او  داده و به چنگ هه امر نمود تا ناوگانی فراهم آورد که توسط آن بتوان حیطه نفوذ چین را گسترش داد.  چین میخواست که پس از به پایان رسیدن دوران  استیلای  مغول بر این کشور، دوباره بعنوان کشوری نیرومند، خود را نشان دهد. بدینوسیله دریاسالار چنگ هه نخستین خواجه ای بود که در چین چنین مقام والایی را در ارتش  بدست آورد.

ناوگان چنگ هه متشکل از کشتی های گوناگونی بود که در میان آنها جونکهای غول پیکر نیز بچشم میخوردند.  جونگ یا  جونک  کشتی های بخصوصی بودند که بصورت طبقه ای ساخته شده  و سپس طبقات مختلف را بر روی هم سوار میکردند. بزرگی برخی از آنها حتی تا به 90 در 40 متر هم میرسید و تا 9 دکل داشتند. محل ساخت  این کشتی ها در زمان چنگ هه  شهر  نانجینگ  بود که در آنجا  قطعات و طبقات آنرا بر روی هم سوار کرده و با بر آب  انداختن آنها  بر روی رودخانه  یانگتسه ، آنها را بسوی دریای آزاد میراندند. نانجینگ تا پیش از بقدرت رسیدن یونگله پایتخت حساب میشد و از امکانات بسیاری برخوردار بود. پس از مستقر گشتن یونگله، پایتخت از نانجینگ به پکن منتقل گردید.
ناوگان  چنگ هه که  ناوگان گنج نیز نامیده  میشد، هزاران تن کالای چینی را با خود حمل میکرد. در این کشتی از قطب نما که در سده یازدهم در چین اختراع شده بود برای جهت یابی استفاده میکردند. برای اینکه بتوانند زمان دقیق  را بر روی این کشتیها محاسبه کنند، چینی ها از چوبهای عود  نشانداری استفاده میکردند که به ده بخش مساوی تقسیم شده بودند. هر چوب برای اندازه گیری یک شبانه روز بکار گرفته میشد. بعبارتی سوختن هر چوب خط دوساعت و بیست و چهاردقیقه بطول می انجامید.

چنگ هه در مجموع هفت سفر را با این ناوگان هدایت و یا سازماندهی نمود.
نخستین سفر دریاسالار چنگ هه در پائیز سال 1405 و با 62 کشتی انجام گرفت که در مجموع  27800 نفر خدمه داشتند. هدف این سفر دریایی شهر  کالیکوت  در شرق هند بود تا در آنجا ابریشم و ظروف چینی بفروشند و در عوض آن فلفل و دیگر ادویه جات را خریداری نمایند. ناوگان چنگ هه نخست در ویتنام لنگر انداخت و از آنجا به جزیره  جاوه  در اندونزی  رفت تا پس از گذشتن از بندر مالاکا در مالزی راه خود را در اقیانوس هند ادامه داده و به سریلانکا برسد. زمستان 1406 و بهار 1407 میلادی را این ناوگان در سریلانکا ماند و به انجام امور بازرگانی و سیاسی پرداخت. سپس چنگ هه راه هند را در پیش گرفت. در راه بازگشت به چین ناوگان چنگ هه با دزدان دریایی برخورد پیدا کرد و آنها را شکست داد و رهبرشان را دستگیر نموده و در ملاء عام گردن زد.
سفر دوم ناوگان گنج  چنگ هه از سال 1407 تا 1409 دوباره بسوی هند بود تا در آنجا به کمک پادشاه کالیکوت شتافته و سلطنت او را نجات دهد. در این سفر خود چنگ هه ناوگان را همراهی نمیکرد بلکه در این زمان بر جریان ساخت معبدی در چین نظارت داشت.

No comments: